« جانشين » در حق امام على ( ع ) و تبديل مفهوم آن به . . . « 1 » - شايان گفتن است كه آن‌ها به تحريف و سرپوش نهادن بسنده نكردند ، بلكه شيعه را مورد يورش قرار دادند و در كتاب‌هايشان مىكوشيدند آن‌ها را خراب كنند ، « در نيمهء نخست سدهء سوم كتاب « عثمانيه » جاحظ رخ نمود كه در آن شيعه را مورد تهاجم قرار داد و ضروريّات را انكار كرد و از بديهيّات روى برتافت ، چنان كه كوشيد بر دلاورى امير المؤمنين ( ع ) سرپوش نهد . « 2 » - اين يورش‌ها در گسترهء همهء سده‌ها تا زمان ما همچنان ادامه يافت تا جايى كه علّامه سيّد عبد العزيز طباطبايى مىگويد : تمام فرو گرفتن اين نكته چندين جلد را به خود اختصاص مىدهد و چه بسا آن چه به سدهء ما اختصاص دارد به تنهايى مجموعه‌اى را از آن خود سازد ، چه ، اخيرا تنها در پاكستان نزديك به دويست جلد كتاب انتشار يافته كه شيعه را مورد تهاجم قرار داده است ، و ما شكايت نزد خدا بريم . » « 3 » - آن چه در اين زمينه براى ما اهميت دارد اين است كه بدانيم بيش‌تر اين حملات متوجّه نتيجه‌گيرىهاى عقلى و فطرى از احاديث مربوط به فضايلى است كه علماى مكتب اهل البيت ( ع ) در امامت على و فرزندان معصوم او و وصاياى ايشان بدان استدلال كرده‌اند . فتأمّل . 6 - موضع اماميه در اين ميان ، همان موضع دفاع و جلوگيرى از حمله‌ها و برپاداشتن امامت بلا فصل على ( ع ) پس از پيامبر ( ص ) و پراكندن فضيلت‌هاى او و محسّنات خيره‌كنندهء اخلاقى حضرتش ( ع ) بوده است و در پى آن ظهور كتاب‌هاى ارزشمندى از دانشوران شيعه مىباشد كه در آن به ردّ مهاجمان مىپردازند و روايت‌هاى صحيحى را عرضه مىدارند و امامت خاندان پيامبر ( ص ) را از آن‌ها نتيجه مىگيرند و از حقّ آن‌ها و موجوديت مكتبشان به دفاع برمىخيزند ، خداوند به آن‌ها پاداش نيك دهاد . اينك نمونه‌هايى از علما و تصانيف ايشان در اين زمينه :

--> ( 1 ) بنگريد به : معالم المدرستين 1 / 243 - 290 . ( 2 ) تراثنا ، شمارهء اوّل ، سال دوم / 34 ( 3 ) همان / 36 .